سید علی مرتضی (ع) جایگاه خاص والایی در اسلام شیعه دارند و ارتباط نزدیکی با صفات الهی نشان می‌دهند . در روایات آنحضرت (ع) به تلمیحات فراوانی به اسامی خدا یافت می‌شود؛ به همین جهت برخی آیه‌ها قرآن و کلمات آن حضرت به روشنی با این اسماء استناد می‌کنند و اشاره روی این نام‌ها صورت گرفته است. این بیانگر ارتباط عمیق در میان ایشان (ع) و خداوند می‌باشد .
99 اسم شریف علی (ع)
میان فرهنگ شیعی ، 99 لقب با درخشش علی بن ابی‌طالب (ع) به عنوان یکی از فضیلت‌ها و برکات انسانی شناخته می‌شوند . این گردآوری شامل اسامی دلنشین و مملو از معانی عمیق است که این نام‌ها نشان‌دهنده ویژگی‌ای از کرامت بی‌نظیر امام شیرخدا هستند و جهت یادبود و ستایش مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند .
حضرت علی (ع) : آیینه ای برای صفات خدا
حضرت مولا علی، به واسطه مرتبه والایش در دین ، حقیقتاً آیینه ای از صفات الهی به شمار می‌رود. رفتار ایشان، بیانگر فضیلت‌ها ذات الهی بوده و به گونه ای مظهر عظمت و رحمت خداوند متعال است. بررسی به بیانات ایشان، درک عمیق‌تری از ماهیت اسماء الحسنی را میسر می‌سازد و به انسان کمک می‌کند تا بیشتر درک کنیم این صفات را.
علی (ع) و تجلی اسما الله
امام علی (ع) ، شخصیتی عظیم‌الشأن در فرهنگ هستند که یقیناً Ali تجلی‌گاه نام و صفات الهی به حساب می‌آیند. محققان معتقدند که امام علی آیینه تمام‌نمای ذات الهی بوده و در ذات ایشان، ویژگی‌ها الهی به‌صورت کامل تجسد یافته است. این حقیقت را می‌توان در کلام ایشان، رفتار ایشان و حتی در خلال حیات ایشان مشاهده نمود. به‌طوری‌که امام علی (ع) هستی یک مظهر از نام و صفات پروردگار هستند و هر کس که با بررسی در ایشان ایشان بنگرد، به حقیقت درک خواهد کرد که ایشان چگونه نمایانگر نام و صفات الهی می‌باشند.
- نکته مهم : رفتار ایشان
- شاهد: سخنان قصار ایشان
- نتیجه‌گیری : آگاهی بیشتر از توحید
شناخت اسماءالله در زندگی امام علی (ع)
امام علی بن ابی طالب (ع) در طول حیات شریف خود، به اعلام و تجلی اسماء رب جبار شهرت ویژه داشتند. شناخت عمیق از اسماءالله نقش محوری در رفتار اقدامات ایشان ایفا می‌کرد و در هر زمینه از زندگی پر بار اثر بوده است. بازتاب نام و صفات خدا در سخنان و رفتار ایشان، به خوبی قابل مشاهده بود.
علی (ع) : تجلی نهایت نام‌ها خداوندی
علی (ع) ، باعنوان یک شخصیت برای اسلام ، به‌عنوان یک تجسم واقعی از اوج و نیز بروز صفات خداوندی تلقّی می‌شود . آن نشان‌دهنده اینکه آن حضرت برای همه‌ی کمالات ذات الهی تمام شده می‌باشد ، در حدی که به طور دائم برای ایشان مشاهده نمود .